Burn-out (ervaringen)

“Ik blijf in mijn hoofd zitten”

Een man (45), werkend voor een groot bedrijf, zit al enkele maanden thuis met een burn-out, wachtend totdat het vanzelf over zou gaan en hij weer terug zou kunnen keren in zijn functie. Even thuiszitten, goed dingen op een rijtje zetten en dan weer op een maandag aan het werk. Dat was zijn enige doel. Weer terugkeren in dezelfde functie, in dezelfde omgeving met een nieuwe mindset. Hij was al een paar keer naar een psycholoog gegaan, maar hij bleef maar 'in zijn hoofd zitten' en 'zijn lichaam werkte maar niet mee'.

Andere zijn niet met mijn lot begaan

Wanneer hij besluit om het probleem op een andere manier aan te pakken en in regressie gaat, komt hij in een leven als soldaat terecht, vlak voor een grote veldslag in Frankrijk. Als soldaat geeft hij om zijn medesoldaten en vindt hij het belangrijk dat er een eenheidsgevoel is en dat iedereen weet hoe belangrijk deze veldslag is, omdat zij in de minderheid zijn. De avond voor de veldslag, drinken veel van zijn medesoldaten erop los, alsof het hun laatste dag is. Hij probeert hen nog te waarschuwen en op te peppen, maar zijn medesoldaten hebben er geen geloof in dat het allemaal goedkomt. Sterker nog, ze vinden het vervelend dat hij hen probeert op andere gedachten te krijgen. Die nacht kan hij de slaap niet vatten en bleef hij maar in zijn hoofd malen. Hij had het gevoel dat hij iets kon veranderen, maar het had niet gebaat. Had mij meer zijn best moeten doen? Anders moeten reageren? De ochtend erna verschijnen de meeste soldaten niet nuchter en uitgerust om de strijd aan te gaan. Waar de soldaat bang voor was, gebeurt: de veldslag wordt verloren. Totale overmacht. Vlak voor zijn dood, terwijl hij uit zijn lichaam gaat en alle lichamen op het veld ziet liggen, neemt hij de overtuiging mee, dat anderen niet met zijn lot begaan zijn, dat andere mensen niet snappen waar het om gaat en dat anderen helpen, hen focussen, geen zin heeft, en zelfs voor nare reacties zorgt. Als medesoldaten niet willen en bereid zijn om te knokken, is alle hoop verloren. En toch bleven zijn gedachten maar denken of er niet iets was wat geholpen zou kunnen hebben om alles om te draaien. Hij kwam er echter niet uit. Het bleef in zijn hoofd zitten. En zijn lichaam bleef dood op de grond liggen (werkte niet meer mee), vol met boosheid wat zijn 'collega's' hem hadden aangedaan.

Teveel energie in andere mensen gestopt

Hij beseft aan het einde van de regressie dat hij teveel energie in anderen stopte wat er niet uit kwam en dat hij zich meer op zichzelf en een kleiner kringetje mag storten. Ook zijn boosheid en irritatie richting zijn collega’s verminderde. Hij besefte dat hij in dit huidige leven wel een nieuwe keuze kon maken. Enkele maanden later heeft hij een nieuwe baan op een kleiner kantoor, waar wel gemotiveerde mensen werken die met elkaar begaan zijn en vindt hij het heerlijk om zijn talent ten volle te ontplooien.  Ook kwam hij er, na de therapie, achter waarom hij nooit naar Frankrijk op vakantie wilde. Zijn vrouw wilde altijd al naar Frankrijk toe. Hij zei er nu wat makkelijk tegenover te staan en het wellicht een kans te geven.

Lees hier over enkele onderliggende oorzaken van burn-out