CHRONISCHE ZIEKTE
Enkele onderliggende redenen van een chronische ziekte
Ga maar na. Als je 365 dagen liefdesverdriet zou hebben: hoe zou je hart dan na die 365-ste dag voelen? Of roep maar eens een van je meest pijnlijke ervaringen op en voel maar dat dat continu in je aanwezig blijft en er geen mogelijkheid is om dit los te laten. Voel maar eens waar het gaat zitten in je lichaam. Of voel maar eens dat je continu aan iets zit te denken wat jou pijn doet. Een kalende man heeft jou ooit in het openbaar vernedert en nu kom je iedere keer soortgelijke kalende mannen tegen. Voel maar wat er met je energie en je lichaam gebeurt. Zoom eens in op je gedachten en hoor eens wat je allemaal tegen jezelf zegt. Zo kan een ongeluk waarin je je been breekt ervoor zorgen dat je je daarna hulpeloos begint te voelen, je hebt geen controle over je eigen leven, je kan niet meer gaan en staan waar je wil of je onzeker maken op onverwachte momenten. Verdubbel dat gevoel en verdubbel die gedachten: voel je al wat er met jezelf gebeurt? En word je er dan bewust van dat je dit al 5 jaar elke dag ervaart. En word je dan bewust dat je op een gegeven moment gewoonweg vergeten bent dat het ooit allemaal door een ongeluk begonnen is of door een kale man.
Wanneer je de vragen hierboven leest, word je wellicht duidelijk dat een chronische ziekte juist met leven te maken heeft, met zelfliefde, met geloof. En dat is iets waar wij als mens niet zo bedreven in zijn, laat staan onze ouders die het zo hebben gedaan als dat zij dachten dat goed was. Dat kunnen wij hen niet verwijten, maar wij kunnen wel onszelf leren hoe het moet. Vaak gaat een ziekte juist over het tegenovergestelde: welk gedeelte van je leven kan je niet leven door deze ziekte? Wie zou je zijn als je volledig gezond zou zijn? Wat zou je met de tijd, gedachten en energie die in je ziekte is gaan zitten, gaan doen?
Iemand kan een ‘programma’ overgenomen hebben van een van de ouders of van meerdere mensen in de familie. “Iedereen in de familie van mijn moeder heeft hoge bloeddruk”, wordt er dan gezegd. Vaak zit er dan onbewust een wil bij de cliënt om (een gedeelte van) het leed van de ouders of voorouders op zich te nemen. Vaak blijkt niet iedereen in de familie het te hebben, zelfs niet de broers of zussen. Ook kan er een onbewust doel zijn om zo ‘verbinding’ te maken met een ouder of de familie. ‘Wij’ hebben dit, omdat wij familie van elkaar zijn en bij elkaar horen.
Vaak komt het doordat het uit voorgaande levens is meegenomen en is de familie, die dezelfde thematiek heeft, hierop uitgezocht. Iemand heeft bv heel lang onder stress geleefd in een vorig leven en is gestorven door stress. De nieuwe ik, in het huidige leven, neemt dit mee om het dit leven te veranderen c.q. te balanceren. Met andere woorden: “iets” binnenin de cliënt is nog onaf en daarom wordt het gecontinueerd in het huidige leven.
Het kan een overlevingsstrategie zijn voor de persoon. Zoals hierboven beschreven is kan het ook voordelen met zich meebrengen, doordat bepaalde zaken niet aangekeken hoeven te worden. Iemand is bijvoorbeeld diep van binnen bang om deel te nemen aan het leven. De ziekte kan ervoor zorgen dat dat dan niet kan gebeuren.
Er kan ook schuld of een diepe boetedoening in zitten om een chronische ziekte te hebben. De persoon heeft iemand in een vorig leven iets aangedaan en voelde zich daar zo schuldig over, dat die zichzelf strafte door een gedeelte van zijn eigen leven te ontnemen.
Lees hier andere voorbeelden uit regressietherapie