Onzeker kind en een moeder die niet meer wist wat ze kon doen
Praktijkvoorbeeld – Regressietherapie bij zorgen om een dochter
"Hoe moet dit verder?"
Moeder in therapie voor dochter
Een moeder meldde zich niet voor zichzelf, maar voor haar zeventienjarige dochter.
Haar dochter leek haar weg maar niet te kunnen vinden. Ze zat niet goed in haar vel, wist niet welke richting ze op wilde en ook gesprekken bij een psycholoog brachten weinig verandering.
Steeds vaker vroeg moeder zich af:
"Hoe moet dit verder?"
"Wat kan ik nog doen?"
Tijdens het eerste gesprek werd duidelijk dat niet haar dochter, maar juist zijzelf degene was die met regressietherapie zou beginnen.
Niet omdat zij de oorzaak was van alle problemen.
Wel omdat zij voelde dat zij onbewust onderdeel was geworden van het patroon.
Altijd zorgen voor iedereen
Moeder vertelde dat ze zich al jaren verantwoordelijk voelde voor alles en iedereen.
Voor haar dochter die niet lekker in haar vel zat.
Voor haar gezin.
Voor haar man, die volgens haar (veels te) gemakkelijk door het leven leek te gaan.
Daarnaast was ze zich steeds verder spiritueel aan het ontwikkelen, terwijl haar man daar weinig mee had. Ze voelde zich daarin alleen staan.
Ze vond het leven weleens zwaar.
Ze verlangde naar meer vrijheid, maar bleef zichzelf wegcijferen.
Tijdens regressie kwamen meerdere lagen naar boven
Een familie waarin veel werd verzwegen
Opa misbruikt zus vader
Moeder maakte een lange tocht terug in haar verleden. Haar opa van vaders kant, die de zus van haar vader had misbruikt en waarover gezwegen werd. Echter, de zus had wat rare trekjes gekregen naarmate ze ouder werd. Daar was ‘altijd wat mee’. Ze lieten haar maar, omdat ze het niet begrepen. Ook oma liet nooit van zich horen. Zorgde alleen maar voor de kinderen en het huishouden. Die gaf geen kick. Alsof ze er niet was.
Het verlies van haar eerste liefde
De dood van haar eerste vriendje kwam voorbij. Hij overleed in een auto ongeluk met z’n ouders op vakantie. Hij kwam niet meer terug. Nog steeds zat het verdriet er, maar ze stond het zichzelf niet toe. Ze had immers toch een man?
Ze ontmoette hem in het Licht. Daar liet hij weten dat hij ervoor had gekozen om vroeg te sterven, zodat zijn ouders een snellere leercurve zouden kunnen maken. Zij mocht leren om niet stil te staan, maar weer open te staan om te ervaren. Juist weer wat risico’s nemen. Niet altijd maar veilig.
Narcistische echtgenoot
Ze ervaarde een vorig leven waarin ze een vrouw was van een narcistische echtgenoot die alles bepaalde. Hij was slecht voor haar en de kinderen. En zij probeerde tussen hem en de kinderen in te staan. De klappen opvangen. Maar dat lukte nooit helemaal. Altijd schuldig voelde zij zich. En een kind van haar was onzekerder dan de rest. Ze probeerde die hard op te voeden, hopende dat ze niet zou voelen. Want als haar dochter niet zou voelen, zou ze kunnen leven en op haar toekomst focussen.
In dit leven koos ze voor een (te) makke beer als oplossing voor een narcistische man, voor een opa, de vader van haar vader. En haar dochter gaf ze juist alle aandacht, maar dat pakte ook verkeerd uit. En wanneer ze de liefde van haar leven tegenkwam, ging die dood in een auto-ongeluk.
Vorig leven als de dochter van haar dochter
Ze ervaarde een vorig leven in Engeland in 1576 waarin zij de dochter was van haar dochter nu. De rollen waren omgedraaid. Alleen ging haar moeder vroeg - binnen een jaar - dood. Haar moeder besloot niet te sterven, maar zich aan haar dochter te hechten, om zodoende bij haar te zijn en haar te helpen. Goed bedoeld, alleen pakte het anders uit. De dochter had moeite om haar weg te vinden en werd vaak ziek en moest zodoende heel erg tegen haar gevoel vechten om vooruit in het leven te komen. Uiteindelijk stierf ze vroeg, op haar 17e.
Moeder kwam erachter dat ze nog - energetisch - aan elkaar vast zaten. Ze herhaalden nog steeds patronen uit dit vorige leven wat al(lang) voorbij was. In het Licht lieten ze elkaar los en begrepen ze dat ze in dit leven kwamen om weer los van elkaar hun eigen leven vorm te geven. Allemaal in het volledige vertrouwen dat de ander er altijd voor haar zal zijn.
Tussen en Na de Therapie
In de weken tussen de 2 sessies veranderde de dynamiek tussen de twee al op een hele positieve manier. Haar dochter begon veel meer ruimte te maken voor vriendinnen en begon meer aandacht aan zichzelf te besteden. Alsof ze ‘meer aanwezig’ werd. Haar dochter was opeens vol enthousiast over een opleiding die ze wilde gaan volgen en over de plannen die ze had voor de zomer. Hiervoor was haar antwoord steevast:”Ik zie wel.”. ‘Eindelijk begint die mij-tijd.’, zei moeder. Ook zijzelf had veel ‘losgelaten’, waarin ze haar dochter ‘vasthield’. Dat kon ze in haar lichaam voelen. En ze had zich zelfs opgegeven voor een cursus tarot. En het maakte haar geen ene bal uit wat haar man ervan zou vinden, als zij het maar leuk zou vinden.
Antwoorden, inzichten en innerlijke heling
Tijdens regressietherapie bleek de hulpvraag uiteindelijk niet alleen over haar dochter te gaan.
Onder de zorgen lagen oude verlieservaringen, familiepatronen en een diepgewortelde behoefte om iedereen te beschermen.
Door deze ervaringen bewust te doorleven en los te laten, ontstond er ruimte.
Niet alleen bij moeder.
Maar ook bij haar dochter.
Soms verandert de ander niet doordat je hem probeert te veranderen.
Soms verandert de relatie doordat jijzelf iets wezenlijks loslaat.