Een lever die ‘strak’ staat
– praktijkvoorbeeld regressietherapie
Wat heb je allemaal op je lever?
Wat draag je allemaal mee?
Soms lijkt het alsof je leven uit twee werelden bestaat.
Aan de ene kant zijn er je gezin, je thuis en de mensen van wie je houdt. Aan de andere kant is er de vrijheid, spanning, vriendschap en opwinding van het leven daarbuiten.
Wat gebeurt er wanneer je niet meer weet waar je werkelijk thuishoort?
Een man die tussen twee levens in leek te staan
Een man zat midden in een turbulente periode van zijn leven. Alles leek tegelijk op hem af te komen. Hij had nog volop plannen en dromen, maar zijn dagelijks leven leek steeds verder verwijderd te raken van wat hij voor ogen had gehad.
Moest hij vechten voor zijn gezin? Of juist opgeven?
Via zijn acupuncturist kwam hij op het idee om niet alleen naar zijn lichamelijke klachten te kijken, maar ook te onderzoeken welke ervaring er mogelijk onder lag.
Tijdens de regressiesessie kwam hij terecht in een totaal andere wereld.
Een strijder op het slagveld
Hij zag zichzelf als een krachtige strijder.
Hij was snel, sterk en niet bang. Het slagveld was zijn wereld. Tussen zijn kameraden voelde hij zich thuis. Het was zwaar en gewelddadig, maar tegelijkertijd voelde hij daar iets wat hij in zijn huidige leven ook herkende:
spanning.
Opwinding.
Een gevoel van leven.
Hij hield van zijn kameraden en van het samenzijn met de mannen. Het lawaai, de beweging en de voortdurende dreiging waren onderdeel van zijn bestaan geworden.
Totdat hij geraakt werd.
De pijl die precies op zijn lever terechtkwam
Midden op het slagveld voelde hij plotseling een warme, diepe pijn in zijn buik.
Hij verloor de controle over zijn lichaam. Zijn knieën zakten onder hem vandaan.
Hij probeerde nog overeind te komen, maar het lukte niet.
Langzaam bloedde hij dood terwijl om hem heen de strijd doorging.
Een pijl had hem precies geraakt op de plek waar hij in zijn huidige leven zijn leverklachten herkende.
En juist daar zat voor hem de opvallendste herkenning.
Hij was nog steeds bezig om op te staan.
‘Ik kan niet kiezen tussen thuis en daarbuiten’
Toen hij verder keek naar wat er in dat leven gebeurde, werd duidelijk waarom het beeld hem zo raakte.
Hij had twee werelden die hij niet met elkaar kon verenigen.
Zijn gezin stond voor thuis, veiligheid en verbondenheid.
Zijn kameraden en het leven daarbuiten stonden voor vrijheid, spanning, avontuur en opwinding.
Hij wilde beide.
Maar diep vanbinnen geloofde hij dat hij uiteindelijk voor één van de twee moest kiezen.
En precies diezelfde strijd leek hij in zijn huidige leven opnieuw te ervaren.
Hij probeerde de twee werelden gescheiden te houden, maar daardoor werd hij steeds minder aanwezig in allebei.
Alsof hij nergens meer helemaal was.
Het lichaam dat niet meer verder kan
De overeenkomst werd steeds duidelijker.
Op het slagveld kon hij niet meer opstaan nadat hij geraakt was.
In zijn huidige leven voelde hij zich alsof de grond eveneens onder zijn voeten vandaan was verdwenen.
Hij wilde doorgaan. Hij wilde vechten. Hij wilde zijn gezin niet verliezen. Maar tegelijkertijd trok iets hem steeds naar die andere wereld van spanning, vrijheid en avontuur.
Het was niet langer een keuze tussen goed en fout.
Het was een oude innerlijke tegenstelling die opnieuw zichtbaar was geworden.
Vechten was ooit nodig. Nu niet meer.
Hij liet de strijder in dat vorige leven sterven.
In zijn ervaring ging hij naar het Licht, waar zowel zijn oude kameraden als zijn gezin op hem wachtten.
Daar kreeg hij een eenvoudig maar diepgaand inzicht:
Hij hoefde niet meer te kiezen.
Het gevecht was voorbij.
Vechten had ooit een functie gehad. Het had hem gebracht waar hij moest zijn en hem geleerd wat oorlog en overleven betekenden.
Maar die tijd was voorbij.
Er hoefde geen strijd meer te zijn tussen zijn gezin en het leven daarbuiten.
Spanning, avontuur en levendigheid hoefden niet tegenover liefde, rust en thuis te staan.
Ze konden naast elkaar bestaan.
Twee werelden die één geheel mogen worden
Voor de man veranderde daarmee de betekenis van wat hij aan het onderzoeken was.
Niet langer:
‘Moet ik kiezen tussen mijn gezin en mijn vrijheid?’
Maar:
‘Hoe kan ik mijn behoefte aan vrijheid, spanning en avontuur meenemen in mijn leven, zonder mijn thuis te verliezen?’
Het oude gevecht hoefde niet meer gevoerd te worden.
Wat ooit twee werelden waren, mochten één leven worden.
Een leven waarin thuis én buitenwereld naast elkaar mochten bestaan.
Wat dit praktijkvoorbeeld laat zien
In regressietherapie wordt niet alleen gekeken naar wat iemand op dit moment ervaart, maar ook naar de betekenis die een ervaring voor iemand kan hebben.
Voor deze man werd zichtbaar hoe sterk het thema van vechten, doorgaan en niet kunnen kiezen in zijn leven aanwezig was.
De regressie gaf hem een ander perspectief:
niet alles hoeft een strijd te zijn.
Soms ligt de oplossing niet in kiezen tussen twee kanten, maar in ontdekken dat ze allebei een plek mogen krijgen.
Herken je jezelf in dit verhaal?
Misschien heb je het gevoel dat je voortdurend tussen twee werelden in staat.
Je wilt je gezin, relatie of veiligheid niet kwijt, maar verlangt tegelijkertijd naar vrijheid, avontuur, spanning of een ander leven.
En misschien merk je dat je daardoor nergens meer helemaal aanwezig bent.
Een regressiesessie kan helpen om te onderzoeken waar zo'n innerlijk conflict voor jou vandaan komt.
Lees ook andere praktijkvoorbeelden uit regressie- en reïncarnatietherapie.