Niet zwanger kunnen raken
- Praktijkvoorbeeld regressietherapie
Een ander licht op het verlangen naar een kind
Een stel van rond de dertig wil heel graag een kindje. Ze leven gezond, sporten regelmatig en roken niet. Toch lukt het niet om zwanger te worden.
Na meerdere IVF-behandelingen en verschillende onderzoeken is er geen duidelijke verklaring gevonden. Er worden maar enkele eicellen bevrucht en de embryo's die worden teruggeplaatst leiden niet tot een zwangerschap.
Langzaam maken hoop en verwachting plaats voor teleurstelling, verdriet en moedeloosheid.
Ook binnen de relatie ontstaat steeds meer spanning. De kinderwens die hen ooit samenbracht, begint juist tussen hen in te komen.
Ze besluiten regressietherapie te onderzoeken.
Niet om vooraf vast te stellen waarom een zwangerschap uitblijft, maar om te ontdekken wat er onder hun ervaringen, emoties en verlangens leeft.
De man in regressie
Een verlangen dat niet helemaal van hemzelf lijkt te zijn
Tijdens de regressiesessie komt de man terecht bij de periode rond zijn eigen conceptie.
Hij beleeft hoe zijn vader en moeder proberen een kind te krijgen. Zijn vader ervaart op dat moment echter sterke innerlijke weerstand.
Terwijl zijn moeder heel graag een kindje wil, is zijn vader er eigenlijk nog niet klaar voor.
In zijn beleving hoort de man de gedachten van zijn vader:
"Ik wil eigenlijk helemaal geen kind."
Zijn vader voelt zich nog niet volwassen genoeg. Hij vraagt zich af of hij wel goed voor een kind zou kunnen zorgen. De kinderwens van zijn vrouw zorgt bovendien voor spanning binnen de relatie.
De man ervaart hoe sterk de tegenstrijdigheid tussen verlangen en weerstand op dat moment is.
Aan de ene kant is er de wens om een kind te krijgen.
Aan de andere kant is er de angst voor wat het vaderschap met zich mee zal brengen.
Tijdens de sessie ontstaat bij de cliënt het inzicht dat hij zelf misschien iets soortgelijks ervaart.
Hij wil heel graag vader worden.
Maar ergens onder dat verlangen zit ook een angst:
Ben ik er wel klaar voor?
Kan ik dit wel goed doen?
Wat als het straks allemaal misgaat?
Hij merkt dat hij de zwangerschap lange tijd vooral als iets zag dat moest lukken.
Hoe meer het niet lukte, hoe groter de druk werd.
Tijdens de regressie verandert er iets in zijn beleving.
Hij voelt niet alleen de spanning van zijn vader, maar ook hoeveel liefde daaronder zit.
Zijn vader wilde hem uiteindelijk wél. Hij was alleen bang.
En juist dat besef raakt hem.
"Misschien hoef ik niet eerst alles onder controle te hebben om vader te mogen worden."
Voor hem ontstaat het verlangen om het krijgen van een kind anders te benaderen:
minder vanuit druk en moeten, meer vanuit vertrouwen, liefde en bereidheid.
De vrouw in regressie
Een kind krijgen betekende onbewust ook iemand kunnen verliezen
Bij de vrouwelijke cliënt komt tijdens regressie een heel andere ervaring naar voren.
Ze gaat terug naar haar kindertijd.
Ze is ongeveer zes jaar oud wanneer ze ziet dat de moeder van een vriendinnetje gaat scheiden.
Wat haar bijzonder bijblijft, is dat de scheiding plaatsvindt nadat het gezin een nieuw kindje heeft gekregen.
Als kind begrijpt ze niet waarom de scheiding gebeurt.
Maar in haar beleving ontstaat een verband:
een kindje krijgen kan betekenen dat een relatie stukgaat.
Dat verband hoeft voor een volwassene natuurlijk helemaal niet logisch te zijn.
Voor een kind kan zo'n ervaring echter een diepe emotionele indruk achterlaten.
En deze vrouw houdt enorm veel van haar partner.
Tijdens de regressie ontstaat bij haar het inzicht dat een deel van haar misschien niet alleen bang is om zwanger te worden, maar ook voor wat een kind krijgen zou kunnen betekenen voor haar relatie.
Als ik een kind krijg, raak ik hem misschien kwijt.
De angst zit niet in haar bewuste kinderwens.
Integendeel.
Bewust wil ze niets liever dan samen met haar partner een kind krijgen.
Maar onder die wens kan tegelijkertijd een andere overtuiging aanwezig zijn:
"Als er een kind komt, kan ik verliezen wat mij het meest dierbaar is."
Dat inzicht raakt haar diep.
Ze beseft dat haar liefde voor haar partner en haar verlangen naar een kind helemaal niet tegenover elkaar hoeven te staan.
Twee mensen. Twee verhalen. Eén grote kinderwens.
Wat deze sessies bijzonder maakt, is dat er bij beide partners een heel ander innerlijk verhaal naar voren komt.
Bij hem:
"Ben ik wel klaar om vader te worden?"
Bij haar:
"Als ik moeder word, raak ik misschien mijn partner kwijt."
Beiden willen bewust niets liever dan een kind.
En toch blijken er tijdens de regressies ook angst, spanning en oude overtuigingen aanwezig te zijn rondom het krijgen van een kind.
Of deze ervaringen de medische oorzaak van het uitblijven van een zwangerschap verklaren, kan regressietherapie niet bewijzen.
Maar voor het stel geven ze wel een nieuw perspectief op wat er emotioneel rondom hun kinderwens speelt.
De vraag verandert van:
"Waarom lukt het niet?"
naar:
"Wat gebeurt er eigenlijk allemaal in ons wanneer we aan een kind denken?"
En soms begint juist daar iets te verschuiven.
Een andere manier van kijken
Regressietherapie probeert niet te bewijzen dat een lichamelijk probleem wordt veroorzaakt door een herinnering, overtuiging of ervaring uit het verleden.
Tijdens een sessie wordt onderzocht wat iemand zelf ervaart, voelt en ontdekt wanneer er naar een bepaalde klacht of levensvraag wordt teruggegaan.
Dat kan leiden tot nieuwe inzichten in emoties, overtuigingen en patronen die iemand eerder niet bewust herkende.
Bij een onvervulde kinderwens kan dat bijvoorbeeld gaan over:
angst voor ouderschap;
spanning rondom de relatie;
verwachtingen van de omgeving;
eerdere ervaringen met zwangerschap of verlies;
ervaringen uit de kindertijd;
overtuigingen die in het gezin zijn ontstaan;
of, binnen reïncarnatietherapie, ervaringen die worden beleefd als afkomstig uit een vorig leven.
Het gaat daarbij niet om het vinden van één simpele oorzaak, maar om het beter begrijpen van wat er vanbinnen gebeurt.
Een onvervulde kinderwens kan bovendien verschillende medische, lichamelijke en psychologische factoren hebben. Regressietherapie is daarom geen vervanging voor medische diagnostiek of behandeling.
Van moeten naar vertrouwen
Voor dit stel verandert tijdens de sessies vooral de manier waarop ze naar hun kinderwens kijken.
Niet langer alleen als iets dat moet lukken.
Maar als een verlangen waar ook angst, liefde, verwachtingen en onzekerheid omheen kunnen bestaan.
Soms is het waardevol om niet alleen te vragen:
"Waarom lukt het niet?"
maar ook:
"Wat gebeurt er in mij wanneer ik werkelijk toelaat dat het wél gebeurt?"
Nadat dit voor beiden doorgewerkt en openhartig besproken en gedeeld was, storten zij zich in de hoopvolle verwachting dat het juiste kindje op het juiste moment zou komen. De druk van het kindje krijgen was eraf en anderhalf jaar laten waren ze zwanger. Op een leuke manier.