Wolallergie
Praktijkvoorbeeld regressietherapie:
wanneer wol verbonden raakt met angst
Een vrouw van 28 had sinds haar vijftiende een sterke reactie op wol.
Wanneer ze bewust wist dat iemand wol droeg, begon haar huid te jeuken. Soms zo hevig dat ze het gevoel kreeg haar huid wel van zich af te willen trekken.
Opvallend was dat de reactie veel minder sterk was wanneer ze niet wist dat er wol in haar omgeving was.
Ze wilde begrijpen waar deze opmerkelijke reactie vandaan kwam.
De oorsprong van de reactie
Tijdens de regressiesessie kwam ze terecht bij een ervaring waarin ze ongeveer vijftien jaar oud was.
Ze bevond zich in Rusland en wilde haar ouderlijk huis verlaten. Ze droomde ervan de wereld te ontdekken en besloot met haar spaargeld naar een grote stad te reizen om daar werk te zoeken.
Op een koud treinstation sprak ze een man aan die personeel zocht voor een fabriek. Het was werk in een wol fabriek en het zou goed betalen.
Ze besloot mee te gaan.
Een fabriek vol wol
Eenmaal aangekomen bleek de werkelijkheid heel anders dan ze had gehoopt.
De fabriek was donker en smerig. De andere vrouwen maakten nauwelijks contact met haar. Toch besloot ze te blijven. Ze kon er de eerste maand slapen en hoopte daarna genoeg geld te hebben om een eigen kamer te huren.
Ze wilde niet terug. Ze wilde geld verdienen en haar eigen leven opbouwen.
Maar het werk was zwaar.
Zes dagen per week, twaalf uur per dag
Ze werkte zes dagen per week, soms zelfs zeven, ongeveer twaalf uur per dag.
De inkomsten vielen tegen en bovendien moest ze betalen voor haar verblijf. Het geld waarvoor ze zo hard werkte, bleek nauwelijks over te blijven.
En ondertussen was ze voortdurend omringd door wol.
Dag in, dag uit.
Ze werkte met wol, droeg wollen kleding en zag vanuit het raam van de fabriek de wereld buiten haar bereik.
Terwijl ze daar zat, begon ze steeds meer te verlangen naar vrijheid.
Van hoop naar uitputting
Maanden verstreken.
Ze kon geen ander werk vinden en voelde zich steeds meer gevangen in haar situatie. Haar energie nam af. Ze werd somberder en haar lichaam begon steeds sterker te reageren.
Het leven waar ze ooit van had gedroomd, leek steeds verder weg.
Tot ze uiteindelijk in de fabriek overleed.
“Wol heeft mijn leven verwoest.”
Na haar overlijden keek ze terug op haar leven en werd één gevoel heel duidelijk:
Ze haatte wol.
Wol was voor haar verbonden geraakt met alles wat ze had meegemaakt:
gevangen zitten
uitputting
geen vrijheid hebben
geen uitweg zien
lichamelijk en emotioneel lijden
en uiteindelijk sterven
Daarin ontstond een overtuiging die diep in haar verankerd leek te zijn geraakt:
“Als ik met wol in aanraking kom, ga ik dood.”
Wanneer zij in haar huidige leven vervolgens bewust met wol werd geconfronteerd, kon die oude koppeling opnieuw worden geactiveerd.
De koppeling tussen wol en gevaar loslaten
Tijdens de sessie onderzocht ze deze verbinding en liet ze het oude verhaal los.
Wol hoefde niet langer verbonden te zijn met doodgaan.
Ze begreep dat de wol niet het werkelijke gevaar was geweest. Het was de situatie waarin ze zich had bevonden: gevangen, uitgeput en zonder uitzicht op een uitweg.
Dat onderscheid maakte voor haar een groot verschil.
Wat veranderde er daarna?
Ze wilde wol nog steeds liever niet zelf dragen. Dat was ze inmiddels al jarenlang gewend.
Maar ze merkte dat haar reactie veranderde.
Wanneer iemand anders wol droeg en zij zich daar bewust van was, kreeg ze niet langer automatisch dezelfde sterke reactie.
Alleen wanneer het om een erg vieze wollen trui ging, merkte ze soms nog wat klachten. Ze wist dan inmiddels wat ze kon doen en de reactie nam snel weer af.
Voor haar was vooral het inzicht belangrijk dat de heftige reactie niet zomaar uit het niets leek te komen. Er zat een verhaal achter.
Wat kan er onder een lichamelijke reactie liggen?
Dit praktijkvoorbeeld laat zien hoe een lichamelijke reactie voor iemand verbonden kan raken met een veel diepere ervaring.
Binnen regressietherapie wordt onderzocht of een huidige klacht samenhangt met een eerdere ervaring, overtuiging of emotionele lading.
Dat betekent niet dat iedere allergie of lichamelijke klacht een psychologische of spirituele oorzaak heeft. Medische klachten verdienen altijd een passende medische beoordeling.
Maar wanneer iemand zich afvraagt waarom een bepaalde reactie zo sterk wordt geactiveerd, kan het interessant zijn om ook te onderzoeken wat daar voor die persoon onder ligt.
Soms is de vraag niet alleen: “Waar reageert mijn lichaam op?”
Maar ook: “Waar heeft mijn lichaam ooit geleerd dat het gevaarlijk is?”