Jonge vrouw met depressie

Een jonge vrouw van 32 zag het allemaal niet zitten. Ze kwam maar niet vooruit, alles koste haar moeite, ze zag het ook allemaal niet meer zitten. Sombere gedachten had zij, over alles. Alles ging toch wel kapot, verloren of was het niet waard. Tel je zegeningen, of zoek de zonnestraaltjes op, werd er in haar omgeving goedbedoeld geadviseerd. Ze zag het allemaal niet meer. De zon ging maar niet schijnen. Ze zocht naar een oplossing voor haar depressie.

Zaadje van depressie werd al tijdens de zwangerschap geplant

Zij ging in regressie terug naar het moment dat moeder haar vliezen braken. Het moment was eindelijk daar! Vader was trots en rende naar de auto om even later terug te keren en moeder te melden dat de auto het niet deed. Grote paniek! De telefoon was nog niet aangesloten. Ze waren pas in het nieuwbouwhuis getrokken en er was nog geen telefoonkabel aangelegd. Vader rende naar buiten, naar de buurman, die niet thuis was. Wel de buurvrouw, maar die kon de autosleutels niet vinden. Vader ging samen met de buurvrouw door de zakken van haar man. Vele zakken werden omgekeerd, totdat de buurvrouw wist te melden dat haar man altijd alle sleutels aan 1 bos meenam. Voor moeder leek het een eeuwigheid te duren. De pijn was ondraaglijk. Ze kon nauwelijks adem halen. Vader had haar het slechte nieuws van de sleutels medegedeeld en wist niet meer wat te doen in de paniek. Moeder schreeuwde dat hij de straat op moest gaan en iemand roepen met een auto. Vader rende de straat op en hield een auto aan, die hen maar al te graag naar het ziekenhuis bracht. Wat fijn! Echter in het ziekenhuis leek ook alles te duren. Het kwam maar niet. Alles duurde zolang. Moeder kreeg het gevoel alsof ze lastig was voor haar omgeving en kreeg sombere gedachten over de naderende bevalling. Wat restte was wachten, weer moest moeder wachten. Uiteindelijk leek kwam haar dochter na een hele lange bevalling.

Leven is wachten (totdat dingen breken)

Cliënt begreep dat 'haar komst' in dit leven lang had geduurd en met heel veel wachten, sombere gedachten en waarin dingen kapot gingen of verloren/kwijt waren, gepaard ging. Precies zoals zij zich had gevoeld. Eigenlijk was ze klaar om in het hier en nu opnieuw geboren te worden. Opeens 'zag ze het licht' en voelde ze dat ze zin in dingen kreeg, om dingen te ontdekken, nieuwe wegen in te slaan. De zwaarste energieën waren losgekoppeld, waardoor ze meer energie kreeg. Ze bleef hierna in therapie en begon daarnaast aan een nieuwe studie met o.a. Bach bloesems. Haar medicatie bouwde ze in snel tempo af door te gaan werken met deze Bach bloesems.