Onzekerheid

Altijd al last gehad van onzekerheid

Een vrouw van middelbare leeftijd heeft sinds ze kan heugen eigenlijk al last van onzekerheid. In groepen en op verjaardagen werd ze stil, probeerde ze 'onzichtbaar' te zijn om zo min mogelijk op te vallen. Ook in haar huwelijk was ze onzeker, durfde ze geen ruzie te maken of dingen aan te kaarten. Wanneer ze dit probeerde, ontwikkelde het gesprek of de discussie zich altijd tegen haar. Reden te meer om haar mond te houden. Ook merkte ze dat ze niet echt 'aanwezig' was in haar lichaam. Haar lichaam voelde altijd 'stijf' aan.

Moeder leerde haar dat ‘de ander’ altijd belangrijker was

Vanaf jongs af aan leerde zij van haar moeder dat 'de ander' altijd belangrijker was. Een goed mens was ondergeschikt aan de ander en dienstbaar. Wanneer ze hier bewust of onderbewust tegenin wilde gaan, kreeg ze een standje of de koude schouder van haar moeder, of moeder keerde zich regelrecht van haar af. Dit was verschrikkelijk voor haar. Op een bepaald moment gaf ze de strijd met haar moeder op, omdat ze het contact en de aandacht niet kwijt wilde. Echter van binnen drukte ze haar ware gevoelens weg en zag ze hoe haar leven uiteen begon te vallen.

Gevoelens leren wegdrukken

In regressie gaat ze terug naar een moment waarop ze ruzie heeft met haar broertje, die haar slaat zonder aanleiding. Ze vertelt het aan haar moeder, die haar duidelijk niet gelooft of er geen zin in heeft. Wanneer ze door blijft huilen en getroost wil worden door haar moeder, ziet ze de boosheid in haar moeders ogen, die haar handen van zich af duwt, waarna ze zegt:"Je moet niet zo kleinzerig doen" en zich omdraait. Het verdriet van dat moment zat nog in haar lichaam, wat verstijfde. Eigenlijk verlangde ze naar een knuffel, maar omdat ze die niet kreeg, besloot ze om deze gevoelens weg te drukken. Ze moest immers niet kleinzerig zijn. Vragen om liefde of aandacht, leerde zij zichzelf af, waarna haar lichaam steeds stijver begon aan te voelen. Ze had immers van haar moeder geleerd dat het toch allemaal geen zin had.

Alles wat spontaan was aan moeder is netjes afgeleerd door de nonnen

Ze uitte wat in haar lichaam en emotie vast zat en wat ze eigenlijk had willen doen op dat moment, wat al heling bracht. Hierna stapte ze in haar moeders leven en herinnerde zich dat moeder op de nonnetjesschool had gezeten. Hier leerde zij alles af wat met spontaniteit en je eigen unieke ik te maken had. Ook werd het eruit geslagen. Bij het minste of geringste wat leek op niet dienstbaar zijn of 'egocentrisch of egoïstisch' gedrag, werd ze door de nonnen op het matje geroepen waarna haar duidelijk werd gemaakt dat er voor haar bepaald werd wat goed of fout was. Moeder verstijfde en nam de beslissing om niet meer tegen autoriteiten of mensen boven haar in te gaan. De cliënt besefte dat moeder niet anders kon en zelf nog met zoveel verdriet zat en dat zij probeerde om van haar dochter een goed mens te maken ook al had het een averechtse werking. Ze vergaf haar moeder en merkte op dat ze eigenlijk haar moeder voor het eerst echt zag zoals ze was. Ze had altijd naar haar als moeder gekeken en niet als mens. Veel emotie kwam los en ze besefte dat het juist belangrijk was om de discussie aan te gaan en voor zichzelf op te komen, hoe moeilijk dit ook was.

In een vorig leven onderdanig en niet aanwezig in de relatie

In een andere sessie kwam ze in een vorig leven terecht waarin ze uit een rijk gezin kwam, terwijl andere kinderen niks hadden. Deze kinderen waren in de meerderheid en dat gaf problemen. De dagen op school waren zwaar, vrijwel niet te doen. Ze werd gepest en geslagen. Ze merkte dat hoe minder ze voelde en hoe meer en meer onzichtbaar ze werd, het beter ging en de kinderen iemand anders gingen pesten. Ze begreep nu waarom ze deed wat ze deed in grote groepen en ook waarom ze geen 'ruzie' durfde te maken met haar man. Haar onderbewustzijn zag haar man als heel sterk, alsof hij met een groep samenwerkte. Ze besefte dat ze niet aanwezig was in een 1 op 1 relatie, maar dat ze eigenlijk op afstand een relatie had, waarin ze onderdanig was aan 'de groep'. Ze kon nu haar man meer en meer op gelijkwaardig niveau zien en merkte enorme, liefdevolle veranderingen in haar op. Ze had hem al die jaren een soort van 'stijve en onzichtbare' liefde gegeven. Ze wilde nu ontspannen en zichtbare liefde aan hem geven en met hem delen.

Nieuwe boost in relatie echtgenoot, opnieuw zoeken naar relatievorm met moeder

De relatie met haar moeder werd een tijdje wat moeilijker, omdat moeder zag dat alles wat zij haar dochter had geleerd afbrokkelde, wat haar zenuwachtig en gespannen maakte. Cliënt begreep dat dit bij het proces hoorde. Met haar man kreeg ze juist een boost in haar relatie. Avond aan avond begonnen ze te praten over wie ze waren, wat ze wilden, verwachten en wie ze vroeger waren. Alsof er een hele nieuwe laag in hun zijn en liefdesrelatie open was gegaan.